AngelkÅe's profileรักมั่นคง ★.·☆AnglekÅⓔ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    Color of my life:Dark to Light

     
    บล็อกนี้--ขอเขียนถึงเรื่องราวในความเป็นตัวเก๋จากในสิ่งที่เคยเป็น..ที่เคยมองว่าชีวิตไม่มีค่าอะไร
    กว่าจามีวันนี้...วันที่มองโลกต่างออกไป...มองชีวิตต่างจากเดิม                              ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เก๋ได้รู้จักความรักจากพระองค์
    และได้เรียนรู้ว่าชีวิตมีค่ามากมายแค่ไหน...เก๋เกิดมาได้เพราะความรักของพระเจ้าเพราะฉะนั้นชีวิตของเก๋จึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก..และทุกๆคนก็เช่นกันไม่มีใครที่ไม่มีใครรัก
     
    กับวันเวลาที่ไม่มีใคร
         มันเป็นความรู้สึกเหงา  โดดเดี่ยว  มองไม่เหนใคร   ต่อให้มีคนมากมายที่เป็นเพื่อนเรา
         แต่เรากลับไม่รู้สึกว่ามีใครเลย
         เราแยกตัวออกมา....ห่างออกมา....ไม่ได้มีใครทิ้งเรา....
         แต่เรามองว่าเค้าทิ้งเรา...ไม่มีใครสนใจเรา...ไม่เข้าใจเรา
         ไม่รู้จะอธิบายยังไง
    วันที่โหยหา                                          
    ทุกๆวัน ก้อเฝ้าแต่ร้องไห้...โทษทุกอย่าง...ชีวิต...โชคชะตา...ตัวเอง
    อยากมีใครสักคนที่จะเข้าใจ...เข้าใจถึงความเจ็บปวดในความผิดหวัง..
    ในความล้มเหลว...ที่ไม่เคยได้รับมาก่อน...เราอ่อนแอเกินกว่าจะเข้าใจคำว่า"พ่ายแพ้"
    ไม่มีใครเข้าใจว่ามันแย่แค่ไหน...ก้อแค่สอบตก...แต่มันไม่ใช่สำหรับเรา...ไม่ใช่แค่นั้น

     

    ...

    อาจดูไร้สาระในสายตาของหลายคน

    อาจดูมืดมนในหนทางข้างหน้า

    อาจจะพ่ายแพ้จมอยู่กับน้ำตา

    มีใครรู้มั้ยว่าฉันโหยหาคนเข้าใจ

    และวันนั้นเมื่อได้เปิดใจ

    ก้อได้พบในรักที่ค้นหา

    คนที่เข้าใจในทุกหยดน้ำตา

    และรู้ว่าฉันมีชีวิตอยู่เพราะอะไร

    .... 

     

     

    วันนึงที่ได้พบใครบ้างคน..ที่ไม่มีเงื่อนไขในความรัก..เป็นความรักที่พร้อมจะให้เราอยู่เสมอ..เป็นเหมือนสิ่งที่ค้นหามานานในชิวิตในคำถามที่เราไม่เคยได้รับคำตอบ

    เราไม่เคยคิดว่า...จะมีใครที่ไม่สนใจว่าเราจะเรียนจบมั้ย..เรียนเก่งรึเปล่า..เรียนคณะอะไร...เก๋ไม่จำเป็นที่จะต้องเก่ง..จะเข้มแข็ง...อารมณ์ดี..มองโลกในแง่ดี

    ไม่ต้องเป็นคนดี...ที่จะแบกความทุกข์เอาไว้คนเดียว...ไม่จำเป็น...


    พระองค์เคยเจ็บปวด...ถูกมองว่าไร้ค่า..โดนดูถูกเหยียดหยาม..แต่เพราะความรัก..
    เพื่อให้เก๋และทุกๆคนรู้ว่าเราไม่ได้ถูกทอดทิ้ง
    เจ็บมากกว่าเรา  ทรมานทั้งร่างกายและหัวใจ  เก๋มองชีวิตแค่เรื่องเรียน ครอบครัว เพื่อน...
    แต่จริงๆไม่ใช่แค่นั้น

    มันมีความหมาย  และคุณค่ามากมายจนคนคนหนึ่งยอมถูกเฆี่ยนตี
    ถ่มน้ำลายรด ถูกเหยียดหยาม ถูกตรึงด้วยความทรมาน
    เก๋ไม่เคยเห็นค่าในชีวิตของตัวเอง...แล้วทำไมต้องทำเพื่อเก๋ด้วย

    เพราะทุกสิ่งที่พระองค์ทำเก๋ถึงยอมรับว่าความรักมีจริง...
    และยอมรับในรักของพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดของทุกคน
     
    วันที่ได้รับรู้ถึงความรักที่แท้จริง..รู้ว่าความรักจริงมีในโลก
    เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิต
    และเก๋จะพยายามที่จะอยู่ในความรักนี้ต่อไป
     
     
     

     
    แค่อยากบอกทุกคนว่า
    ถ้าคิดว่าไม่มีใครรักเรา..."เ ร า กำลั ง ถู ก ห ล อ ก "
    ถูกหลอกด้วยชีวิตของเรา..ของคนอื่น..มันไม่จริงรู้มั้ย..มีคนที่รักเราจริงๆ..เชื่อนะว่าโลกนี้มีความรัก

     

     

     

     

       ...แต่ถึงเพื่อนๆจาไม่เชื่อในพระเจ้าก้อเชื่อเก๋สิว่ามีคนที่รักเราจริงๆ..

    ลองแบบเก๋ดูม่ะ
    "ถ้าพระเจ้ารักเก๋ เก๋ก้อจะเชื่อพระเจ้า"
    พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรเก๋ต้องร้องไห้ทุกที..จริงๆนะ
    แต่ไม่ใช่ว่าเสียใจ...จริงๆก้อเสียใจนะที่คนที่รักเราต้องเจ็บปวดมากมายแค่ไหนเพื่อจะทำให้เราได้รู้ถึงความรักที่เค้ามี
    แล้วก้อดีใจมากๆที่ได้รู้ว่าเก๋ไม่เคยถูกทอดทิ้งเลย
    ไม่ว่าจะในเวลาไหน  ที่ไหน

    God is love. Whoever lives in love lives in God, and God in him.
    พระเจ้าทรงเป็นความรัก และผู้ใดที่อยู่ในความรักก็อยู่ในพระเจ้า และพระเจ้าก็ทรงสถิตอยู่ในผู้นั้น
    Whoever does not love does not know God, because God is love.
    ผู้ที่ไม่รักก็ไม่รู้จักพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นความรัก
    1 John 4

     เอาล่ะจบหละ..ดีจัยด้วยกะคนที่อ่านจนจบ..อ่านม่ะจบก็ไม่ว่ากัน

          อาจจะยาวเกินไปละมั้งเนอะ      ทุกวันนี้เก๋ก็เป็นเก๋แบบนี้แหละ...ที่พยายามจะเป็นลูกแกะที่ดีของพระคริสต์
          แล้วก้อจะพยายามมีความรักให้เหมือนกับพระเจ้าที่รักเก๋                อาจจะไม่ใช่วันนี้ที่จะทำได้แต่ก็สู้ๆ ค่ะ
    พระเจ้าทรงเป็นความรักค่ะ


    ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เก๋ได้มีชีวิตอยู่จนได้รู้จักทุกคน..ได้หลุดพ้นจากความคิดเดิมๆที่คอยทำลายตัวเอง
    และขอพระเจ้าอวยพรให้ทุกคนได้เจอความรักที่แท้จริงค่ะ

    color of my Life:orange+Blog Tag

    O r a n g e ....บล็อกแทก

     


    อั พ ด้ ว ย น้ำ ต า เ ล ย บ ล็ อ ก นี้ เ น่ า 2 ร อ บ เ ย ย แ ง ๆ
     
    O   R   A   N   G   E   I   S   M   Y   L   I   F   E

    ข้ า พ เ จ้ า เ จ อ 
    B L O G      T A G  
    แถมพิเศษอีกนิดหน่อยสำหรับคนที่มาจากเปชของหอยทากเพิ่มจากข้อ 5 ลงไปนะ

    Image hosted by Photobucket.com

      




    ?ความลับที่ฉันซ่อนไว้..ไม่เคยบอกใคร?๕ ข้อที่น้อยคนรู้
    <โทดฐานที่โดนTag มาด้วยความรัก?>
     

    ข้อแรก   เราเกิดวันที่ 11 เดือน 11 แรม 11 ค่ำ เสียดายตอนเกิดยังไม่ทัน 11 โมง
    แต่เกือบแล้วล่ะ   ไม่เคยมีใครรู้นะเนี้ย

    ข้อสอง  เราไม่มีไส้ติ่งล่ะ..เพิ่งโดนเฉือน

    ข้อสาม   เราเป็นคนจันทบุรีแต่กำเนิด พ่อแม่ ปู่ย่าตายายเป็นคนจันท์หมดเลย
    ไม่มีเชื้อสายใต้..แต่ทำมั้ยทำไมชอบมีคนว่าเราเป็นคนใต้เรื่อยเลยอ่ะ

    ข้อสี่   เราเคยกรีดแขนตัวเองบ่อยๆ..พ่อแม่ก้อม่ายรุนะ

    ข้อสุดท้าย   เราชอบสีส้มและไม่ชอบสีชมพู...จริงๆขอบอกเมื่อก่อนเกลียดเลยละ
    มีแต่เสื้อสีส้มเต็มไปหมดจนแม่ทนไม่ไหว  หาสีชมพูมาให้ใส่แล้วก็บอกว่าใส่แล้วสวย
    เลยตอนนี้มี เสื้อสีชมพูเยอะกว่าส่วนสีส้มไม่ค่อยได้ซื้อ...แต่ก็ยังชอบสีส้มมากๆเลย

    เพิ่มเติมจากเดิมเพราะหอยทากแทกเก๋เพิ่มมาอีก..
    ข้อต่อมา...เก๋แชทแล้วบอกว่าตัวเองเป็นผู้ชายแล้วก้อมีผู้หญิงมาชอบคุยกันจนกระทั่งเค้าขอเบอร์เก๋เลยชิ่งหนีเลย..ยังรู้สึกผิดจนมาถึงเด๋วนี้...ตอนนั้นเล่นที่ไทยเมลล์

    ข้อต่อมาอีก...เก๋เคยได้รางวัลเรียนดีประพฤติดีด้วย...เพื่อนๆยกมือโหวต ม่ะรู้วันนั้นเพื่อนๆเป็นไรกันรึเปล่า
    สงสัยเจอความน่ารักของเราเข้าไป  ก้ากกก

    ข้อถัดมาที่3...เก๋แพ้แอลกอฮอล์ไม่ช่ายที่ใช้เช็ดแผลนะ  แบบว่าเคยกินสปายกะแม่ แล้วก้อ ที่บ้านอาจารย์ที่เรียนพิเศษ ตอนม.ปลาย พอกินเสร็จ หน้าเก๋จาเบ่งๆ มันรู้สึกอ่ะ แล้วก้อจาคัน มันรู้สึกเหมือนตัวพองๆ ยังไงม่ะรู้
    เลยกินไม่ได้  แต่รู้สึกว่ามันเท่ดี อ่ะ

    ข้อถัดมาที่4...เก๋กลัวเข็มมากมายแต่เย็บผ้า ร้อยมาลัยได้นะ กลัวเวลาที่เข็มมันจามาทิ่มน่ะ 
    แต่ว่าเก๋ก้อเจาะหูมาแล้ว8รู
    และก้ออยากให้เพื่อนทำด้วย
    เก๋บริจาคเลือดมาแล้ว 5 ครั้ง(ที่เก็บเลือดได้)โดนเจาะมาเยอะ แต่เปนลมซะก่อนเลือดเตมถุง
    เปลืองถุงเค้าอิกแน่ะ..เคยชักตอนบริจาคเลือด แล้วก้อตอนที่แม่มาเจาะหูที่ตันให้ด้วย อิอิ 

    ข้อถัดมาสุดท้ายแล้ว...ฉันคือคนแรก
    เก๋
    เป็นลูกคนแรกของพ่อแม่ เป็นหลานคนแรกของตายาย หลานคนแรกของย่าพอดีปู่ตายก่อนเลยอดมีหลานน่ารักๆอย่างเก๋ หุหุ หรือไม่เค้าอาจจะรู้ว่าจามีเก๋เปนหลานเลย รีบชิ่งไปก่อน..แง่ววว

    ขอบคุณนะจ๊ะที่นึกถึงกัน...ดีจัยจังเลยสำหรับคนที่แทกมากะคือ
     

    คุณโอ๊ต http://chobits993.spaces.live.com 
     
     
    หอยทากผู้น่ารักเสมอ http://natchanok.spaces.live.com


    ผู้ที่เก๋คัดเลือกให้ได้รับการtagต่อไป...มีดังนี้ มาเผยความลับซะดีๆ...คือ อ อ


    http://fairyfetish-kjhmyboss.spaces.live.com

    http://donveto.spaces.live.com

    http://chickylook-jeab.spaces.live.com/  คนนี้อับแล้ว

    http://drwate.spaces.live.com

    http://stacyhunter.spaces.live.com คนนี้ก้ออัพแล้ว

    ว่าแต่ว่าจามาอัพกันอ่ะเปล่าหว่า..

    B L O G    T a g   คื อ อ ะ ไ ร เ อ่ ย 

    อ่านกติกากันก่อนเลยนะ

    blog tag คือเกมส์ที่สร้างเครือข่ายในหมู่คนเขียน blogด้วยกัน

    เป็นคล้ายกะจดหมายลูกโซ่นั้นเอง
    กฏกติกาการเล่นเกมส์ Blog  Tag คือ

     เมื่อเราโดนเพื่อน tag มา

    เราก็ต้องเริ่มเขียน blog ที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกะตัวเอง 5 ข้อ

    แต่ต้องเป็นเรื่องจริงเท่านั้นที่คิดว่าคนส่วนน้อยที่รู้

    หลังจากนั้นไป tag เพื่อนต่อ 5 คนที่เราอยากรู้เรื่องราวของเขา

    และที่ยังไม่เคยถูกใคร tag มาก่อน

    คนไหนที่รู้ตัวว่าถูกเพื่อน tag ซ้ำกัน

    ก็ควรแจ้งให้ทราบทันทีเพื่อที่จะได้แก้ไขเอาคนอื่นมาแทนที่

     

     

    In my Life...i have many problems that make me cry and maybe feel weak

    But I don't know how i can escape from that, so will still walk with it.

    Now I yet stay here and still breathing so I don't give up

    Although I can't be the winner but am a player, I will play with my life

    I don't know How I can get better but Now it not too bad

    Nobody walk in only good things but both of bad and good you, me and other


    If you have the scar other too, me too But not the same

     

    Hurt me me cry...someday feel sensitive want to abandon from everything

    But who can shun away!! tell me how to.


    In any case I have to go on, my life not the show that must go on!

    But i go on cause I can't stop ,nobody,I feel lonely cause I blind from real.

    I feel alone cause I deaf from outside.I feel lonesome cause I died from other.

    If I alive I will know many beside me...you is the one that I know.

    I awake again cause good relation make me know many friends and many love

    You can touch it if you open your heart like me...more people wait me make friendship
     

    คลิ๊กที่ภาพ

    Image hosted by Photobucket.com


    color of my life-in Blue

    ??????????
     
     ๐ ๐. .๐.. H e L L o   M y   F r i E N D ..๐. .๐ ๐

    H e R E   i S  M y  M i N d : J u s t  L i T t L e .


    B L U E


    เหนื่อยไหมกับวันนี้
    ..
    กับที่ ที่ ไม่มีใคร..
    ..เวลาร้องไห้
    ..อยู่คนเดียว
    เหงา..เศร้า..
    ไม่รู้เพราะอะไร..
    (03.10.27)

     

    Diffidulties strengthen The mind… As the labour does the body.
    Look everything different…

    Sometime one isn’t first!! /kae
    " Time is but short even , if a man lives a 100 years "
     


     

     
    เก็บบันทึกเรื่องราวเป็นถ้อยคำ

    ..เฝ้าเรียงร้อยความจำเป็นเรื่องเล่า

    ..เก็บความรัก ความฝันของตัวเรา

    ..บรรจุเอา..ใส่ไว้ในวันวาน

    20/11/46


    Where where cAn I live

    Here  isn't here?

    Who ..who I can believe

    You, isn’t you…??
    14/12/04

    ถามฟ้าถามตะวัน

    ตามหาฝัน..แสนไกล

    ถามดาว..ถามหัวใจ

    อีกแค่ไหน..

    ต้องอดทน

    จะเดินบนทางเส้นนี้


     

     

     

     

     

    นึกยังไม่ออก

     







    หวัดดีค่ะวันนี้ไม่รู้ว่าจะอัพไรดีนะค่ะ
    คิดไม่ออก..เฮ้อหมดมุขซะแล้วเหรอเรา..แฮะๆ

    ก็อาทิตย์นี้แทบไม่ได้ไปไหนเลยอ่ะ
    ส่วนหนึ่งก็มาจากความขี้เกียจของตัวเอง
    แล้วอีกอย่างที่มหาลัย เค้ารับปริญญากันอยู่นะ
    วันนี้ก็วันสุดท้ายแล้ว   อาทิตย์หน้าก็กลับไปเป็น
    เหมือนเดิมแล้วล่ะ..เฮ้อ 

    ตอนนี้ก็เบื่ออยู่ที่ห้อง
    แต่อาทิตย์หน้าคงเบื่อที่จะอยู่ข้างนอกแหงๆ
    เฮ้อ หาความสมดุลไม่ได้เลยชีวิตฉัน
    ได้แบบนั้นจะเอาแบบนี้
    ....เฮ้อ....


    แต่ก็เป็นแบบนี้เรื่อยนั่นแหละเราน่ะนะ...
    บางทีก็ฮึด  อยากทำไรเรื่องอะไรขึ้นมาก็บ้าทำมันอยู่นั่นแหละ
    พอเบื่อขึ้นมาก็ทิ้งๆ ขว้างๆ ซะอย่างนั้น เฮ้อเมื่อไหร่เหอนจะขยัน
    คงเส้นคงวาได้เหมือนชาวบ้านเค้าได้น่ะ

    อะนะก็คงต้องพยายามกันต่อไปละนะ
    คนขี้เกียจๆ อย่างเราเนี้ย ไม่รู้จาขยันไปได้สักกี่น้ำอะนะ
    จะทำอะไรๆ แต่ละที  ก็ไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังพอพลาดไปแล้ว
    ยิ่งแย่ใหญ่เลย แทบไม่อยากจะทำต่อแล้วอ่ะ  เซ็งตัวเองหน่อยๆนะเนี้ย
    เพื่อนๆอย่าเป็นเหมือนเค้าน้า..อิอิ

     อืมๆ..เอาละนะบ่นไปก็ช่ายว่าไร จาดีขึ้น

    ก็วันนี้เป็นได้แค่วันนี้
    ที่ไม่ใช้วันพรุ่งนี้หรือเมื่อวาน
    ก็วันวาน  อาจจะทำได้แค่นั้น
    แต่ฉันว่าวันนั้จะดีกว่า
    จะไม่รอให้ถึงวันพรุ่งนี้
    เพราะไม่มีคำว่ารอ..ของเวลา
    และก็มีเพียงตอนนี้ที่จะค้นหา
    สิ่งที่ผ่านมาก็ต้องผ่านไป

    คลิ๊กที่ภาพ






     

     

    รสชาติชีวิตเราปรุงเอง

     





     



    ชีวิตมันไม่ง่ายเลยนะ??


    ชีวิตมันไม่ใช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป...นะมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ
    ถ้ามันสำเร็จรูปใส่น้าร้อน  ชีวิตมันก็คงจบแค่นั้นไม่ต้องดินรน ไม่ต้องขวนขวายอะไร
    ...
    ...
    แต่เพราะชีวิตมันไม่สำเร็จรูปนี่แหละ
    มันถึงได้มัรสชาติมากมายเกินกว่าที่บะหมี่สำเร็จรูปจะลอกเลียนได้หมด
    ก็รสชาติของชีวิต  มันก็ต้องปรับแต่ง ปรุงกันเอง มันจะมาฉีกซองใส่น้ำร้อนแล้วก็
    ออกมามีรสชาติดีๆ เหมือนเดิมๆ ได้ทุกครั้งซะเมื่อไหร่ บางครั้งไอ้ก๋วยเตี๋ยวร้านเดิมๆ กินกี่ทีๆ
    มันก็ไม่เคยจะอร่อยเหมือนกันสักที  จะไปโทดแม่ค้าก็ไม่ถูกมันอยู่ที่มือคนปรุงเองด้วย...เฮ้อ
    ...
    ...
    จะว่าไปแล้ว มันก็เหมือนชีวิต หลากหลายรสชาติของเรานั่นแหละนะ
    กับไอ้เรื่องเดิมๆ บางครั้งเราก็ปรุงให้มันต่างกันไปได้..อาจจะดีขึ้น รึอาจจะเลวลง มันก็
    ชีวิตของเรานั่นแหละนะ
    ...
    ...
    และเพราะชีวิตไม่สำเร็จรูป
    มันก็เลยน่าที่จะมีชีวิตขึ้นมาอีกหน่อยมั้ยล่ะ
    มีสุขบ้างทุกข์บ้างก็ต้องทนๆกันไป
    เพื่อสร้างรสชาติใหม่ให้กับโลกใบนี้
    ...
    ...
    ว่าแต่คิดว่าตัวเองนะอยากเป็นรสอะไร?
    เจ้าของสเปชเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันนะ
    เพราะคิดว่ายังปรุงไม่เส็จเลย


    เฮ้อ...ไม่แน่ใจตัวเองนะนี่ว่าเขียนบล็อกนี่

    มันเพราะอารมณ์อินกะชีวิตจัดหรือว่า

    อยู่ในอารมณ์หิวจัดกันหว่า

    อิอิ

    คนอ่านก็ตัดสินใจเลือกสักอารมณ์ก็แล้วกันนะจ๊ะ



    ก้าวเดิน-meet the way

     
                                

    ทุกย่างก้าว ที่จะก้าวเดิน
    อาจดูยากเกินจะข้ามได้
    ใจท้อแท้อ่อนกำลังเดินต่อไป
    จะพบเจอสิ่งใดระหว่างทาง

    ...

    จะผิดหวังหรือมีชัยใครจะรู้
    ไม่ก้าวดูใครจะถึงซึ่งความฝัน
    มองเห็นใครต่อใครอยู่ตรงนั้น
    คงสักวันถ้าฉันเดินจะถึงเอง
    ...

                                  
    .........


     

    ThiS way that right for Me,or not? 

    If not,wHere the way that I sEek

    TimE that pass Like so sHort

    But that make Me hurt and peak

    ...

    Can I tuRn Back,caN I stop the fear

    Problems that make me so tried 

    Maybe wiLl to mistake and more tear

    But dOnt go oN,worthless my life...


     

            933.gif         

    ฝันที่ผ่านเลย




    สายลมหนาวผัดผ่านไป
    เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งวันใหม่
    กับความฝันความหวังที่สดใส
    รอคอยวันใกล้ความจริง

    ผ่านเลยก็เลยผ่าน
    นับคืนวันฝันคลาดหาย
    ล่องลอย..ไกลห่างไป
    ฝันสดใสไม่เป็นจริง

    กาลเวลาไม่ย้อนกลับ
    ผิดก็นับ เริ่มต้นใหม่
    แม้ฝันเก่าต้องห่างไกล
    แต่หัวใจอย่าสิ้นแรง

    พยายามอย่างอดทน
    ฉันอีกคนจะก้าวถึง
    เส้นทางที่คำนึง
    จะเป็นหนึ่ง..ในวันนึง

    Thanks For Your ComMent

    URL นั้น ท่านได้แต่ใดมา????


     

    สำหรับคนที่ไม่รุจริงๆ
    มือใหม่หัดขับ
    อาไรฟร่ะ Url
    มันก็คือ แอดเดรส หรือบ้านของข้อมูลนั้นๆน่ะเอง
    ง่ายๆเลย เราจะเจอมันเมื่อ เรา หาจาก properties
    ได้จากการคลิ้กขวาที่ข้อมูล
    ไม่ว่าจาเป็นภาพ หรือไฟล์ต่างๆ
    เมื่อคลิ้กเข้าproperties เราก็จะสนใจเฉพาะ Address (URL)
    ของมันเท่านั้น  แล้วเราก็จะทำการก้อบปี้มาทันที
    ซึ่งURL นี้ จะมีประโยชน์มากมาย มากกว่าการที่เราไปก้อบดิบมา
    จริงๆ


     

    มีเพื่อนๆ อยู่ 2-3 คน เพื่อนรักเก๋เอง
    กะลังเป็นมือใหม่หัดสเปชอยู่...แล้วก็ยังไม่เข้าใจตามแบบที่เราเคยไปดูมา
    ขอออกตัวก่อนว่า   ไม่ได้เป็นเอง  แต่ดูมาจากสเปชอื่นๆ ทั้งหลาย...ขอบคุณผู้ช่วยหลายสเปช
    แต่นี่ขอแนะนำเพื่อนของเก๋เองอะนะ จะไปไล่ทีละคนก็ไม่มีเวลากันมากพอ

    บล็อกนี้ จาบอกการใส่ภาพข้างหลังบล็อก

    1. ขั้นแรก เข้ามาในบล็อกใหม่ (ใครๆก็รุ) แฮะๆ
    2. รอให้มันโหลดมาให้ครบ   แล้ว คลิ้ก ที่ <HTML>
    3. มีไรอยู่ไม่ต้องใส่ใจลบทิ้งไปเลยก็ได้
    4. จากนั้นก้อบปี้โค้ทในข้อ 5 ไปใส่
    5. <TABLE style="WIDTH: 200px; HEIGHT: 200px"
      borderColor=#000000 cellSpacing=0 cellPadding=3 align=center background=
      แบล็กกราวของเราเป็นโค้ทที่ขึ้นด้วย http:ก็คือภาพที่เราอยากใส่นั้นแหละแนะนำว่าเป็นภาพเล็กๆเพราะมันจามาเชื่อกมันเหมือนเวลาเราเลือกภาพหน้าจอคอมแบบ Tile อ่ะ border=1>
      <TBODY>
      <TR>
      <TD vAlign=center align=middle>
      <P><FONT color=#003333>ตรงนี้คือข้อความของเราสักบรรทัด</FONT></P>
      </TD></TR></TBODY></TABLE>
    6. พอได้แบบนี้แล้ว คลิ้กที่ <HTML> อีกครั้ง
    7. จะได้แบบนี้

    ข้อความของเราอ่ะ

     

    • พอกลับมาแบบนี้เราก็คลิ้กๆ ซ้ำๆ ไป ตรงข้อความในกรอบของเรา
    • มันจากลายเป็นเส้นๆ  ให้เรา พิมพ์ ได้
    • ทีนี่ละก็ ละเลงก็นตามอัธยาศัยเลยนะ
    • เสร็จแล้วอยากลืมเชบนะ เด๋วจาหาว่าหล่อไม่เตือน อิอิ
      ขอบคุณ http://momotarohanso.spaces.live.com