รักมั่นคง ★.·☆AnglekÅⓔ^^LittⓛE☆`.★: today with me

AngelkÅe's profileรักมั่นคง ★.·☆AnglekÅⓔ...PhotosBlogListsMore

Tools

Help

Blog

Summary

Listed by:

<< First < Previous Next > Last >>

วันเวลา...ผ่านไปอีกแล้ว

...

....

ยากเหลือเกิน ที่ จะให้แต่วันผ่านไป

แต่ละวันมันดูช่างยาวนาน

และหลายๆ ครั้งกลับไม่รู้ว่า เวลาของเราหายปไหน

เรามองไม่เห็นความสำคํญของเวลา

ที่เราทุกคนต่างได้รับ อย่างเท่าเทียมกันหรือ

เวลาของเธอกับเวลาของฉันไม่ต่างกัน

แต่เรากลับ มีทุกข์ สุข ไม่เท่ากัน

ใครกัน ใครจะกำหนดได้

ไม่มีเลยสักคน

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ขอได้มั้ย

ขอให้เวลาอันจำกัดที่มีอยู่

ให้เป็นเวลาที่คุ้มค่า อยู่เพื่อใครสักคน

แล้วใครล่ะ ใช่เธอรึเปล่า

...

....

January 15 1:03 PM | Add a comment | Permalink | Blog it | today with me

Painful...inside

อาจจะรู้สึกว่าทนไม่ไหว... อาจจะรู้สึกว่าที่สุดแล้ว...

อาจจะร้องไห้จนไม่มีน้ำตาให้ร้อง อาจจะไม่เหลือใครสักคน

แต่...ไม่ใช่เธอคนเดียว ไม่ใช่เธอเท่านั้นที่รู้สึกแบบนี้ เคยมีมาแล้ว และหลังจากเธอก็ยังจะมีอีก

เคยมั้ยสูญสิ้นจนแทบไม่มีอะไรแล้ว... ถ้าแบบนั้นก้อไม่ต้องเศร้าไป... เข้ามาเลยความเจ็บปวด เข้ามา

ฉันจะมีชีวิตอยู่ เพราะอยาก จะรู้ว่าพรุ่งนี้จะมีเรื่องอะไรที่เจ็บปวดกว่านี้อีกมั้ย... และทุกวันมันจะเจ็บปวดมากขึ้น

ไม่แปลก... แต่ถ้าเธอไม่เจ็บ ถ้าเธอไม่รู้สึก อาจจะน่าเศร้ามากกว่า ถ้าเลือกที่จะทิ้ง ความรู้สึกไป เจ็บมันให้ซะใจ
แต่บางครั้ง...เราก้อเปลี่ยนความเจ็บปวด ให้กลายเป็นความเจ็บแค้น...เพื่อให้ใครบางคนเจ็บปวดเหมือนกับเรา...ยอมจะทิ้งภาพนางฟ้าเพื่อจะเป็นปิศาจซะบ้าง

ถ้าคิดว่าไม่มีใครแล้ว เป็นอย่างที่เราเป็น เป็นให้ถึงที่สุด ชีวิตไม่ได้ยืดยาวอย่างที่คิด... อาจจะไม่ต้องทนอิกนานนัก เมื่อถึงวันนั้นเธอจะขอบคุณที่เคยเจ็บปวด

เบื่อ - เซง - ไม่รุจาทำไร-feel hurt

เ บื่ อ

เ ซ ง

เ ฮ้ อ . .

แ ง แ ง แ ง

เค้าอยากไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้าง เบื่อ เบื่อ เบื่อ

เฮ้ จะออกไปคนเดียวก้อเยนแล้ว จาไปรึไม่ไปดีหว่า เง้อ ตัดสินใจไม่ถูก

มั น น่ า น้ อ ย ใ จ มั่ ก เ ล ย . . . ใ จ ร้ า ย

ไ ม่ ว่ า ใ ค ร ก้ อ ไ ม่ ส น ใ จ เ ร า จำ ไ ว้ ๆ

แล้วก้อ เซรงๆๆๆๆ ไอ้เพื่อนบ้า นายจำไว้เลยนะ ที่นายจาไปเที่ยวงาน thailand game show
โทรมาชวนตั้งเยนแล้ว

เก๋ยังไปเป็นเพื่อนเลย ไอ้เพื่อนทรยศ ไอ้บ้า จำไว้เลย ไปตั้งไกลเก๋ยังไปด้วย นี่เก๋อยากไปงานเกษตรแฟร์
ไอ้บร้า แกก้ออยู่ในเกษตรแต้ๆ เลย เอานะ จำเอาไว้ ไม่ต้องมาชวนไปไหนแล้ว

จาไม่ใจอ่อนอีกเด็ดขาด จำไว้เลย กลัวตูจาไปเป็นก้างใช่ม้ายๆ แค่ถามจิดเด๋วพี่แก อ้อมนู่นอ้อมนี้ยาวยืด
ทำยังกะไม่เคยรู้จักกันงั้นแหละ เก๋รู้นะเฟ้ย มะต้องมาทำเปนบอกว่าเค้าเก็บของกันแล้ว

เอาไปหลอกเด็กเหอะแก...ตูรุอยู่ว่าเค้าปิดกี่โมง เซงจิตกะไอ้เพื่อนบร้า...
ฮึ่มเรื่องก่อนๆยกโทษให้แกเลยทำงี้กะเพื่อนนะจำไว้

จายกโทษให้นั่นแหละ แต่มะต้องมาอ้อนวอนไรเราอีกนะ

แต่แกคงม่ะได้มาอ่านแหง แล้วตูจาบ่นให้ใครอ่านฟร่ะ...เอาไว้อ่านเตือนตัวเองว่าทำไรกะเราไว้จาได้ไม่ลืมเด๋วลืมอีก

เฮ้อ

แงแงแงแง

ฮือ ฮือ ฮือ

เก๋อยากขี้เกียจมั่ก ไม่อยากสอนแล้ว เก๋เหนื่อยอ่ะ ไม่หวายแล้ว แค่ตัวเองก้อจาเอาตัวไม่รอดแล้ว ทุกเรื่องเลย ไม่ใช้เรื่องการรับใช้อย่างเดียวด้วย
ไม่ไหวมาตั้งนานแล้ว....แต่ก็ยังพยายามจะมั่นคงอยู่ทุกวันๆนะค่ะแต่เก๋ถอยไม่ได้ใช้มั้ย แล้วเก๋ก็ถอยไม่ได้จริงๆ ไม่ว่ายังไงเก๋รู้ว่าเก๋อดทนน้อยเกินไป
และเก๋ต้องผ่านการทดสอบให้ได้เพื่อเก๋จะสามารถเผชิญได้ทุกสิ่งได้ (ฟิลิปปี4:13)

ฉันไม่ได้เกิดมาพร้อมใคร

และไม่มีใครเกิดมาเคียงข้างฉัน

ชีวิตที่ผ่านแต่ละวัน

เปนหนทางที่ฉันต้องก้าวไป

แม้ทางไกลจะโดดเดี่ยว

ฉันคนเดียวจะก้าว ไปให้ถึง

หากจะรอใครสักคนนึง

คนๆหนึ่งไม่รู้ต้องรอนานเพียงใด

...

และฉันไม่ดีพอที่จาให้ใครมารอ

และจะไม่ร้องขอให้ใครมาเคียงข้าง

ฉันเคยแม้กระทั่งเกลียดตัวเอง...ไม่เคยมองเหนใครไม่มีสักคน

....

บางวันเหมือนความฝัน

บางวันเหล่านั้นก็ผ่านไป

วันนี้ก็ไม่ต่างสักเท่าไหร่

ที่รอให้พรุ่งนี้มาทดแทน

ก้อรู้ว่าไม่มีอะไรแน่นอนแล้วก้อรู้

ถึงความไม่มั่นคงในทุกสิ่ง

ฉันรู้

แต่ฉันคงไม่อาจจะเข้าใจ

ขอโทษความรักที่ ฉันไม่เคยเข้าใจ...ฉันจึงหาความสุขที่แท้จากเธอไม่ได้

แต่ฉันก้อจะพยายามต่อไปเพราะพระเจ้าทรงเป็นความรัก

เก๋จะทำอะไรได้...ถ้าไม่มีพระเจ้า

นึกยังไม่ออก

หวัดดีค่ะวันนี้ไม่รู้ว่าจะอัพไรดีนะค่ะ
คิดไม่ออก..เฮ้อหมดมุขซะแล้วเหรอเรา..แฮะๆ

ก็อาทิตย์นี้แทบไม่ได้ไปไหนเลยอ่ะ
ส่วนหนึ่งก็มาจากความขี้เกียจของตัวเอง
แล้วอีกอย่างที่มหาลัย เค้ารับปริญญากันอยู่นะ
วันนี้ก็วันสุดท้ายแล้ว อาทิตย์หน้าก็กลับไปเป็น
เหมือนเดิมแล้วล่ะ..เฮ้อ

ตอนนี้ก็เบื่ออยู่ที่ห้อง
แต่อาทิตย์หน้าคงเบื่อที่จะอยู่ข้างนอกแหงๆ
เฮ้อ หาความสมดุลไม่ได้เลยชีวิตฉัน
ได้แบบนั้นจะเอาแบบนี้
....เฮ้อ....

แต่ก็เป็นแบบนี้เรื่อยนั่นแหละเราน่ะนะ...
บางทีก็ฮึด อยากทำไรเรื่องอะไรขึ้นมาก็บ้าทำมันอยู่นั่นแหละ
พอเบื่อขึ้นมาก็ทิ้งๆ ขว้างๆ ซะอย่างนั้น เฮ้อเมื่อไหร่เหอนจะขยัน
คงเส้นคงวาได้เหมือนชาวบ้านเค้าได้น่ะ

อะนะก็คงต้องพยายามกันต่อไปละนะ
คนขี้เกียจๆ อย่างเราเนี้ย ไม่รู้จาขยันไปได้สักกี่น้ำอะนะ
จะทำอะไรๆ แต่ละที ก็ไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังพอพลาดไปแล้ว
ยิ่งแย่ใหญ่เลย แทบไม่อยากจะทำต่อแล้วอ่ะ เซ็งตัวเองหน่อยๆนะเนี้ย
เพื่อนๆอย่าเป็นเหมือนเค้าน้า..อิอิ

อืมๆ..เอาละนะบ่นไปก็ช่ายว่าไร จาดีขึ้น

ก็วันนี้เป็นได้แค่วันนี้
ที่ไม่ใช้วันพรุ่งนี้หรือเมื่อวาน
ก็วันวาน อาจจะทำได้แค่นั้น
แต่ฉันว่าวันนั้จะดีกว่า
จะไม่รอให้ถึงวันพรุ่งนี้
เพราะไม่มีคำว่ารอ..ของเวลา
และก็มีเพียงตอนนี้ที่จะค้นหา
สิ่งที่ผ่านมาก็ต้องผ่านไป

ก้าวเดิน-meet the way

ทุกย่างก้าว ที่จะก้าวเดิน
อาจดูยากเกินจะข้ามได้
ใจท้อแท้อ่อนกำลังเดินต่อไป
จะพบเจอสิ่งใดระหว่างทาง

...

จะผิดหวังหรือมีชัยใครจะรู้
ไม่ก้าวดูใครจะถึงซึ่งความฝัน
มองเห็นใครต่อใครอยู่ตรงนั้น
คงสักวันถ้าฉันเดินจะถึงเอง
...

.........

ThiS way that right for Me,or not?

If not,wHere the way that I sEek

TimE that pass Like so sHort

But that make Me hurt and peak

...

Can I tuRn Back,caN I stop the fear

Problems that make me so tried

Maybe wiLl to mistake and more tear

But dOnt go oN,worthless my life...

ฝันที่ผ่านเลย

สายลมหนาวผัดผ่านไป
เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งวันใหม่
กับความฝันความหวังที่สดใส
รอคอยวันใกล้ความจริง

ผ่านเลยก็เลยผ่าน
นับคืนวันฝันคลาดหาย
ล่องลอย..ไกลห่างไป
ฝันสดใสไม่เป็นจริง

กาลเวลาไม่ย้อนกลับ
ผิดก็นับ เริ่มต้นใหม่
แม้ฝันเก่าต้องห่างไกล
แต่หัวใจอย่าสิ้นแรง

พยายามอย่างอดทน
ฉันอีกคนจะก้าวถึง
เส้นทางที่คำนึง
จะเป็นหนึ่ง..ในวันนึง