AngelkÅe's profileรักมั่นคง ★.·☆AnglekÅⓔ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    วันเวลา...ผ่านไปอีกแล้ว

     

    .

    ...

    ....

    ....

    ยากเหลือเกิน ที่ จะให้แต่วันผ่านไป

    แต่ละวันมันดูช่างยาวนาน

    และหลายๆ ครั้งกลับไม่รู้ว่า เวลาของเราหายปไหน

    เรามองไม่เห็นความสำคํญของเวลา

    ที่เราทุกคนต่างได้รับ อย่างเท่าเทียมกันหรือ

    เวลาของเธอกับเวลาของฉันไม่ต่างกัน

    แต่เรากลับ มีทุกข์ สุข ไม่เท่ากัน

    ใครกัน ใครจะกำหนดได้

    ไม่มีเลยสักคน

    ในเมื่อเป็นแบบนี้ ขอได้มั้ย

    ขอให้เวลาอันจำกัดที่มีอยู่

    ให้เป็นเวลาที่คุ้มค่า อยู่เพื่อใครสักคน

    แล้วใครล่ะ ใช่เธอรึเปล่า

    .

    ...

    ....

    ....

    Painful...inside


    อาจจะรู้สึกว่าทนไม่ไหว...  อาจจะรู้สึกว่าที่สุดแล้ว...
    อาจจะร้องไห้จนไม่มีน้ำตาให้ร้อง  อาจจะไม่เหลือใครสักคน

    แต่...ไม่ใช่เธอคนเดียว   ไม่ใช่เธอเท่านั้นที่รู้สึกแบบนี้ เคยมีมาแล้ว  และหลังจากเธอก็ยังจะมีอีก

    เคยมั้ยสูญสิ้นจนแทบไม่มีอะไรแล้ว... ถ้าแบบนั้นก้อไม่ต้องเศร้าไป... เข้ามาเลยความเจ็บปวด เข้ามา

    ฉันจะมีชีวิตอยู่  เพราะอยาก จะรู้ว่าพรุ่งนี้จะมีเรื่องอะไรที่เจ็บปวดกว่านี้อีกมั้ย... และทุกวันมันจะเจ็บปวดมากขึ้น

    ไม่แปลก... แต่ถ้าเธอไม่เจ็บ ถ้าเธอไม่รู้สึก  อาจจะน่าเศร้ามากกว่า ถ้าเลือกที่จะทิ้ง ความรู้สึกไป เจ็บมันให้ซะใจ
    แต่บางครั้ง...เราก้อเปลี่ยนความเจ็บปวด ให้กลายเป็นความเจ็บแค้น...เพื่อให้ใครบางคนเจ็บปวดเหมือนกับเรา...ยอมจะทิ้งภาพนางฟ้าเพื่อจะเป็นปิศาจซะบ้าง

    ถ้าคิดว่าไม่มีใครแล้ว  เป็นอย่างที่เราเป็น เป็นให้ถึงที่สุด ชีวิตไม่ได้ยืดยาวอย่างที่คิด... อาจจะไม่ต้องทนอิกนานนัก  เมื่อถึงวันนั้นเธอจะขอบคุณที่เคยเจ็บปวด

    Lonely :Chaper II in Motion




    ในโลกกว้างใบนี้มีผูคนอยู่มากมาย...แต่รู้สึกบ้างมั้ยว่าไม่มีใครสักคน
    เหมือนจะสื่อสารกันไม่เข้าใจ  เหมือนเดินอยู่บนเส้นขนานที่ไม่มีทางบรรจบ
    เหมือนอยู่ใกล้ๆ แต่ก็ไม่อาจสัมผัสได้...ไม่มีใครเลย  โลกใบนีอยู่อย่างโดดเดี่ยวในจักรวาล
    เราเองก็อาจจะเป็นเช่นนั้น โดดเดี่ยว เหงา ร้องเรียกเท่าไหร่ก็ไม่อาจสื่อสารไปถึงใครได้ ต้องยอมรับความเจ็บปวดนั้น

    ~CLOSED~ปิด :chaper 1 in MOtion




    โลกนี้เต็มไปด้วยการหลอกลวง...มีคนมากมายพร้อมที่จะโกหกเรา
    ดังนั้นอย่าเลย...จงเชื่อในความจริง...ความจริงเพียงน้อยนิดในชีวิตของเราที่พบเจอ...ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข...
    "ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย" แต่เราอาจยอมตาย เพื่อจะไม่รับรู้ความจริงนั้น  จะไม่เสียใจแน่เหรอ?ที่ตายเพื่อเรื่องหลอกลวง 

    หรือเพราะอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย

       แด่คนที่ฉันรัก...ถ้าฤดูกาลยังเปลี่ยนหมุนเวียน...แล้ววันดีๆ ก้อต้องเปลี่ยนมาเหมือนอากาศนั่นแหละ...
    ถ้าไม่เจอวันร้ายๆ...จะมีความสุขกะวันดีๆได้ไง
    (รักพี่บอย(พี่บอยโกสิยพงษ์ นะฮะ) ที่สุดเยย..สุดปลื้มเด๊ะ)
    เค้านึกถึงพี่บอย เพราะขึ้นหัวข้อมาแล้วมานนึกถึงเพลงตะหากอ่า...ความรักเค้าไม่ได้อารมณ์สวีท วีดวิ้วเลย...

     
     
     
     
     
     
     


    อากาศช่วงนี้เปลี่ยนแปลงบ่อยๆจริงๆ
    ชีวิตก็ออกจะสับสนวุ่นวาย... หลากหลายเรื่องราวผ่านเข้ามา
    แต่แม้อากาศจะเปลี่ยนแปลงบ่อย
    แต่วันที่อากาศดีๆก็ยังรอเราอยู่นะ...มันมีทั้งดีและไม่ดีปนเปกัน

    หลายครั้งหลายหนเราก็คิดว่า  อารมณ์ความรู้สึกของเรา
    มันช่างแปรปรวนซะเหลือเกิน...แล้วเคยสังเกตุมั้ย อากาศก้อทำให้เรา
    เปลี่ยนไปได้นะ...

    อย่างเวลาฝนตก เรามักคิดถึงเรื่องเศร้าๆ ถ้ายิ่งเศร้าอยู่นี่ โห..
    ได้อารมณ์อย่างแรง  (ไม่ก้อหลับสบายดีจริงๆ)

    เวลาหนาว...อารมณ์มันก็จะเหงาๆ อิอิ แบบว่าอย่างมีคนมาอยู่ข้างๆ
    จะได้อบอุ่นประมาณนั้น...(แว้กว่าไปนั่น)

    หลายๆครั้งเรามองว่า อากาศเปลี่ยนแปลงเรา

    แท้จริง การเปลี่ยนแปลงของอากาศเป็นข้ออ้างของเรารึเปล่า?

    แม้อากาศจะเปลี่ยนแปลง  แต่แท้จริงมันก็มั่นคงนะ
    เพราะมันจะสับเปลี่ยนไปเรื่อยๆและกลับมาที่เดิม
    และวนเวียนกันไป

    แต่...คนเราไม่ใช่แบบนั้น...ถ้าผ่านไปแล้วไม่มีทางจะวนกลับมาแก้ไขได้เลย
    ไม่ว่าเรื่องอะไร...โดยเฉพาะ ความรัก...อากาศเปลี่ยนแปลงความรักก็เปลี่ยนตาม

    แล้วความรักมั่นคง   อยู่ที่ไหน

    เราเหมือนอากาศจริงหรือ จะเปลี่ยนกลับมาเหมือนเดิมได้หรือ?
    เธอจะเป็นเหมือนอากาศที่มั่นคง...หรือเหมือนอากาศที่เปลี่ยนแปลง

     

    รัก...ไม่ใช่คำพูด

    ที่มา:tttonline.net    ...อ่านแล้วตรงใจชอบอ่ะเลยเอามาลงให้เพื่อนๆได้อ่านดูนะ

     

    เธอรักฉันแค่ไหน?

      

    ฉันไม่เข้าใจเลยว่า. . .
    "รัก" ที่เธอพูดมา. . . มีค่าแค่ไหน

    เพียงลมปาก หรือ พูดออกมาจากใจ
    จริงแท้แค่ไหน. . . ทำไมไม่มาดูแล

     

    ปากนะ “รัก” บอกว่า. . . รัก
    แต่การกระทำ ที่ประจักษ์ดูไม่แน่

    รักจริงไหม?. . . ทำไมถึงไม่แคร์
    ช่วยยืนยัน. . . รักแท้ให้แน่ใจ

    เธออย่า. . . เห็นฉันเป็นของตาย
    เธอรู้ไหมคำว่า . . . "รัก" . . . มีความหมายมากแค่ไหน
    ไม่ใช่บอกว่า. . .  "รัก". . . แล้วทำเงียบหายไป
    ภาษากาย กับ ภาษาใจ ต้องไปด้วยกัน 

    สงสารคนที่เธอบอกว่า. . . รักบ้าง
    อย่าทิ้งขว้าง ให้มันเป็นเพียงความฝัน
    ถ้าคิดว่า. . . ใจยังมีรักให้กัน
    อย่าทิ้งฉัน. . . ให้ร้องไห้อยู่คนเดียว

    รัก"  ต้องการ  "การเอาใจใส่"  ไม่ใช่เพียงคำพูดว่า. . .  "รัก". . .นะ

    มาแว้วว...wall paper tag

    หลังจากเงียบหายไปสักพัก...ก้อได้เวลาหวนคืน...มะช่ายนักมวยนะ
    ในที่สุดก้อได้ฤกษ์อัพบล็อกใหม่เสียที
     
    Wallpaper Tag
    ขอบคุณค่ะที่ยังนึกถึงกันเสมอค่ะพี่ก้อย
     
      
    นี่เป็นวอลเปเปอร์ที่ใช้อยู่ตอนนี้..รู้สึกมันเหงาๆเศร้าๆเข้ากะตัวเองหุหุ
     
    WindowXP  Resolution หน้าจอ  1,152 X 864 pixels

    เอามาจากเวป  wallcoo.com
    เวปนี้มีวอเปเปอร์ให้เลือกเยอะมากเลย
    จิงๆไม่มีตัวหนังสือแต่ว่าเอาเนื้อเพลงBadday มาลงจาได้หัดร้องให้ถุกอ่ะ แฮะๆ

    ต่อไปเป็นรายชื่อผู้โชคดี...รึเปล่า 5 ท่านที่ข้าพเจ้าพยายามหามา
    เพื่อจาให้มาWall paper Tag

    อ้นจังเพื่อนรัก
    http://aonna9.spaces.live.com

    พี่หนึ่ง
    http://kinikuman555.spaces.live.com/

    ...
    http://drwate.spaces.live.com

    เจี๊ยบ
     http://chickylook-jeab.spaces.live.com/

    ไปร์ท
    http://FairyFetish-KJHmyBoss.spaces.live.com

      

    เมเปิ้ล

    ตอนนี้เวลาว่างๆ เริ่มกลับไปเข้าเกมส์อีกแย้วอิอิ

    มาเล่นด้วยกานมั้ย  สนุกน้าขอบอกๆ

    Miss:คิดถึง for valentine day

                           วันวาเลนไทน์ขอให้เพื่อนๆมีความสุขเยอะๆนะ                       
                        ขอความรักมั่นคงจะมีกับทุกๆคนด้วยจ๊ะ  พระเจ้าอวยพรงับ                

     

    start:เริ่มต้น


    ก ลั ว มั้ ย ที่ จ ะ ต้ อ ง อ อ ก เ ดิ น


     
     

     
     


     


     


      

     

     

    เบื่อ - เซง - ไม่รุจาทำไร-feel hurt

     

    เ บื่ อ

    เ ซ ง

    เ ฮ้ อ . .

    แ ง   แ ง   แ ง

    เค้าอยากไปเที่ยวเล่นข้างนอกบ้าง เบื่อ เบื่อ เบื่อ

    เฮ้ จะออกไปคนเดียวก้อเยนแล้ว จาไปรึไม่ไปดีหว่า เง้อ ตัดสินใจไม่ถูก

    มั น น่ า น้ อ ย ใ จ มั่ ก เ ล ย . . . ใ จ ร้ า ย

    ไ ม่ ว่ า ใ ค ร ก้ อ ไ ม่ ส น ใ จ เ ร า จำ ไ ว้ ๆ

    แล้วก้อ เซรงๆๆๆๆ ไอ้เพื่อนบ้า นายจำไว้เลยนะ ที่นายจาไปเที่ยวงาน thailand game show
    โทรมาชวนตั้งเยนแล้ว

    เก๋ยังไปเป็นเพื่อนเลย  ไอ้เพื่อนทรยศ ไอ้บ้า  จำไว้เลย ไปตั้งไกลเก๋ยังไปด้วย นี่เก๋อยากไปงานเกษตรแฟร์
    ไอ้บร้า แกก้ออยู่ในเกษตรแต้ๆ เลย เอานะ จำเอาไว้  ไม่ต้องมาชวนไปไหนแล้ว 

    จาไม่ใจอ่อนอีกเด็ดขาด จำไว้เลย  กลัวตูจาไปเป็นก้างใช่ม้ายๆ แค่ถามจิดเด๋วพี่แก อ้อมนู่นอ้อมนี้ยาวยืด
    ทำยังกะไม่เคยรู้จักกันงั้นแหละ  เก๋รู้นะเฟ้ย  มะต้องมาทำเปนบอกว่าเค้าเก็บของกันแล้ว

    เอาไปหลอกเด็กเหอะแก...ตูรุอยู่ว่าเค้าปิดกี่โมง   เซงจิตกะไอ้เพื่อนบร้า...
    ฮึ่มเรื่องก่อนๆยกโทษให้แกเลยทำงี้กะเพื่อนนะจำไว้

    จายกโทษให้นั่นแหละ แต่มะต้องมาอ้อนวอนไรเราอีกนะ

    แต่แกคงม่ะได้มาอ่านแหง แล้วตูจาบ่นให้ใครอ่านฟร่ะ...เอาไว้อ่านเตือนตัวเองว่าทำไรกะเราไว้จาได้ไม่ลืมเด๋วลืมอีก

    เฮ้อ

    แงแงแงแง

    ฮือ ฮือ ฮือ

    เก๋อยากขี้เกียจมั่ก  ไม่อยากสอนแล้ว  เก๋เหนื่อยอ่ะ  ไม่หวายแล้ว แค่ตัวเองก้อจาเอาตัวไม่รอดแล้ว ทุกเรื่องเลย ไม่ใช้เรื่องการรับใช้อย่างเดียวด้วย
    ไม่ไหวมาตั้งนานแล้ว....แต่ก็ยังพยายามจะมั่นคงอยู่ทุกวันๆนะค่ะแต่เก๋ถอยไม่ได้ใช้มั้ย  แล้วเก๋ก็ถอยไม่ได้จริงๆ ไม่ว่ายังไงเก๋รู้ว่าเก๋อดทนน้อยเกินไป  
    และเก๋ต้องผ่านการทดสอบให้ได้เพื่อเก๋จะสามารถเผชิญได้ทุกสิ่งได้ (ฟิลิปปี4:13)

     

    ฉันไม่ได้เกิดมาพร้อมใคร

    และไม่มีใครเกิดมาเคียงข้างฉัน

    ชีวิตที่ผ่านแต่ละวัน

    เปนหนทางที่ฉันต้องก้าวไป

    แม้ทางไกลจะโดดเดี่ยว

    ฉันคนเดียวจะก้าว ไปให้ถึง

    หากจะรอใครสักคนนึง

    คนๆหนึ่งไม่รู้ต้องรอนานเพียงใด

    ...

    และฉันไม่ดีพอที่จาให้ใครมารอ

    และจะไม่ร้องขอให้ใครมาเคียงข้าง

    ฉันเคยแม้กระทั่งเกลียดตัวเอง...ไม่เคยมองเหนใครไม่มีสักคน

    ....

    บางวันเหมือนความฝัน

    บางวันเหล่านั้นก็ผ่านไป

    วันนี้ก็ไม่ต่างสักเท่าไหร่

    ที่รอให้พรุ่งนี้มาทดแทน

     

    ก้อรู้ว่าไม่มีอะไรแน่นอนแล้วก้อรู้

    ถึงความไม่มั่นคงในทุกสิ่ง

    ฉันรู้

    แต่ฉันคงไม่อาจจะเข้าใจ

    ขอโทษความรักที่ ฉันไม่เคยเข้าใจ...ฉันจึงหาความสุขที่แท้จากเธอไม่ได้

    แต่ฉันก้อจะพยายามต่อไปเพราะพระเจ้าทรงเป็นความรัก

    เก๋จะทำอะไรได้...ถ้าไม่มีพระเจ้า

    Color of my life:Dark to Light

     
    บล็อกนี้--ขอเขียนถึงเรื่องราวในความเป็นตัวเก๋จากในสิ่งที่เคยเป็น..ที่เคยมองว่าชีวิตไม่มีค่าอะไร
    กว่าจามีวันนี้...วันที่มองโลกต่างออกไป...มองชีวิตต่างจากเดิม                              ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เก๋ได้รู้จักความรักจากพระองค์
    และได้เรียนรู้ว่าชีวิตมีค่ามากมายแค่ไหน...เก๋เกิดมาได้เพราะความรักของพระเจ้าเพราะฉะนั้นชีวิตของเก๋จึงเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก..และทุกๆคนก็เช่นกันไม่มีใครที่ไม่มีใครรัก
     
    กับวันเวลาที่ไม่มีใคร
         มันเป็นความรู้สึกเหงา  โดดเดี่ยว  มองไม่เหนใคร   ต่อให้มีคนมากมายที่เป็นเพื่อนเรา
         แต่เรากลับไม่รู้สึกว่ามีใครเลย
         เราแยกตัวออกมา....ห่างออกมา....ไม่ได้มีใครทิ้งเรา....
         แต่เรามองว่าเค้าทิ้งเรา...ไม่มีใครสนใจเรา...ไม่เข้าใจเรา
         ไม่รู้จะอธิบายยังไง
    วันที่โหยหา                                          
    ทุกๆวัน ก้อเฝ้าแต่ร้องไห้...โทษทุกอย่าง...ชีวิต...โชคชะตา...ตัวเอง
    อยากมีใครสักคนที่จะเข้าใจ...เข้าใจถึงความเจ็บปวดในความผิดหวัง..
    ในความล้มเหลว...ที่ไม่เคยได้รับมาก่อน...เราอ่อนแอเกินกว่าจะเข้าใจคำว่า"พ่ายแพ้"
    ไม่มีใครเข้าใจว่ามันแย่แค่ไหน...ก้อแค่สอบตก...แต่มันไม่ใช่สำหรับเรา...ไม่ใช่แค่นั้น

     

    ...

    อาจดูไร้สาระในสายตาของหลายคน

    อาจดูมืดมนในหนทางข้างหน้า

    อาจจะพ่ายแพ้จมอยู่กับน้ำตา

    มีใครรู้มั้ยว่าฉันโหยหาคนเข้าใจ

    และวันนั้นเมื่อได้เปิดใจ

    ก้อได้พบในรักที่ค้นหา

    คนที่เข้าใจในทุกหยดน้ำตา

    และรู้ว่าฉันมีชีวิตอยู่เพราะอะไร

    .... 

     

     

    วันนึงที่ได้พบใครบ้างคน..ที่ไม่มีเงื่อนไขในความรัก..เป็นความรักที่พร้อมจะให้เราอยู่เสมอ..เป็นเหมือนสิ่งที่ค้นหามานานในชิวิตในคำถามที่เราไม่เคยได้รับคำตอบ

    เราไม่เคยคิดว่า...จะมีใครที่ไม่สนใจว่าเราจะเรียนจบมั้ย..เรียนเก่งรึเปล่า..เรียนคณะอะไร...เก๋ไม่จำเป็นที่จะต้องเก่ง..จะเข้มแข็ง...อารมณ์ดี..มองโลกในแง่ดี

    ไม่ต้องเป็นคนดี...ที่จะแบกความทุกข์เอาไว้คนเดียว...ไม่จำเป็น...


    พระองค์เคยเจ็บปวด...ถูกมองว่าไร้ค่า..โดนดูถูกเหยียดหยาม..แต่เพราะความรัก..
    เพื่อให้เก๋และทุกๆคนรู้ว่าเราไม่ได้ถูกทอดทิ้ง
    เจ็บมากกว่าเรา  ทรมานทั้งร่างกายและหัวใจ  เก๋มองชีวิตแค่เรื่องเรียน ครอบครัว เพื่อน...
    แต่จริงๆไม่ใช่แค่นั้น

    มันมีความหมาย  และคุณค่ามากมายจนคนคนหนึ่งยอมถูกเฆี่ยนตี
    ถ่มน้ำลายรด ถูกเหยียดหยาม ถูกตรึงด้วยความทรมาน
    เก๋ไม่เคยเห็นค่าในชีวิตของตัวเอง...แล้วทำไมต้องทำเพื่อเก๋ด้วย

    เพราะทุกสิ่งที่พระองค์ทำเก๋ถึงยอมรับว่าความรักมีจริง...
    และยอมรับในรักของพระเยซูพระผู้ช่วยให้รอดของทุกคน
     
    วันที่ได้รับรู้ถึงความรักที่แท้จริง..รู้ว่าความรักจริงมีในโลก
    เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิต
    และเก๋จะพยายามที่จะอยู่ในความรักนี้ต่อไป
     
     
     

     
    แค่อยากบอกทุกคนว่า
    ถ้าคิดว่าไม่มีใครรักเรา..."เ ร า กำลั ง ถู ก ห ล อ ก "
    ถูกหลอกด้วยชีวิตของเรา..ของคนอื่น..มันไม่จริงรู้มั้ย..มีคนที่รักเราจริงๆ..เชื่อนะว่าโลกนี้มีความรัก

     

     

     

     

       ...แต่ถึงเพื่อนๆจาไม่เชื่อในพระเจ้าก้อเชื่อเก๋สิว่ามีคนที่รักเราจริงๆ..

    ลองแบบเก๋ดูม่ะ
    "ถ้าพระเจ้ารักเก๋ เก๋ก้อจะเชื่อพระเจ้า"
    พอนึกถึงเรื่องนี้ทีไรเก๋ต้องร้องไห้ทุกที..จริงๆนะ
    แต่ไม่ใช่ว่าเสียใจ...จริงๆก้อเสียใจนะที่คนที่รักเราต้องเจ็บปวดมากมายแค่ไหนเพื่อจะทำให้เราได้รู้ถึงความรักที่เค้ามี
    แล้วก้อดีใจมากๆที่ได้รู้ว่าเก๋ไม่เคยถูกทอดทิ้งเลย
    ไม่ว่าจะในเวลาไหน  ที่ไหน

    God is love. Whoever lives in love lives in God, and God in him.
    พระเจ้าทรงเป็นความรัก และผู้ใดที่อยู่ในความรักก็อยู่ในพระเจ้า และพระเจ้าก็ทรงสถิตอยู่ในผู้นั้น
    Whoever does not love does not know God, because God is love.
    ผู้ที่ไม่รักก็ไม่รู้จักพระเจ้า เพราะว่าพระเจ้าทรงเป็นความรัก
    1 John 4

     เอาล่ะจบหละ..ดีจัยด้วยกะคนที่อ่านจนจบ..อ่านม่ะจบก็ไม่ว่ากัน

          อาจจะยาวเกินไปละมั้งเนอะ      ทุกวันนี้เก๋ก็เป็นเก๋แบบนี้แหละ...ที่พยายามจะเป็นลูกแกะที่ดีของพระคริสต์
          แล้วก้อจะพยายามมีความรักให้เหมือนกับพระเจ้าที่รักเก๋                อาจจะไม่ใช่วันนี้ที่จะทำได้แต่ก็สู้ๆ ค่ะ
    พระเจ้าทรงเป็นความรักค่ะ


    ขอบคุณพระเจ้าที่ให้เก๋ได้มีชีวิตอยู่จนได้รู้จักทุกคน..ได้หลุดพ้นจากความคิดเดิมๆที่คอยทำลายตัวเอง
    และขอพระเจ้าอวยพรให้ทุกคนได้เจอความรักที่แท้จริงค่ะ

    color of my Life:orange+Blog Tag

    O r a n g e ....บล็อกแทก

     


    อั พ ด้ ว ย น้ำ ต า เ ล ย บ ล็ อ ก นี้ เ น่ า 2 ร อ บ เ ย ย แ ง ๆ
     
    O   R   A   N   G   E   I   S   M   Y   L   I   F   E

    ข้ า พ เ จ้ า เ จ อ 
    B L O G      T A G  
    แถมพิเศษอีกนิดหน่อยสำหรับคนที่มาจากเปชของหอยทากเพิ่มจากข้อ 5 ลงไปนะ

    Image hosted by Photobucket.com

      




    ?ความลับที่ฉันซ่อนไว้..ไม่เคยบอกใคร?๕ ข้อที่น้อยคนรู้
    <โทดฐานที่โดนTag มาด้วยความรัก?>
     

    ข้อแรก   เราเกิดวันที่ 11 เดือน 11 แรม 11 ค่ำ เสียดายตอนเกิดยังไม่ทัน 11 โมง
    แต่เกือบแล้วล่ะ   ไม่เคยมีใครรู้นะเนี้ย

    ข้อสอง  เราไม่มีไส้ติ่งล่ะ..เพิ่งโดนเฉือน

    ข้อสาม   เราเป็นคนจันทบุรีแต่กำเนิด พ่อแม่ ปู่ย่าตายายเป็นคนจันท์หมดเลย
    ไม่มีเชื้อสายใต้..แต่ทำมั้ยทำไมชอบมีคนว่าเราเป็นคนใต้เรื่อยเลยอ่ะ

    ข้อสี่   เราเคยกรีดแขนตัวเองบ่อยๆ..พ่อแม่ก้อม่ายรุนะ

    ข้อสุดท้าย   เราชอบสีส้มและไม่ชอบสีชมพู...จริงๆขอบอกเมื่อก่อนเกลียดเลยละ
    มีแต่เสื้อสีส้มเต็มไปหมดจนแม่ทนไม่ไหว  หาสีชมพูมาให้ใส่แล้วก็บอกว่าใส่แล้วสวย
    เลยตอนนี้มี เสื้อสีชมพูเยอะกว่าส่วนสีส้มไม่ค่อยได้ซื้อ...แต่ก็ยังชอบสีส้มมากๆเลย

    เพิ่มเติมจากเดิมเพราะหอยทากแทกเก๋เพิ่มมาอีก..
    ข้อต่อมา...เก๋แชทแล้วบอกว่าตัวเองเป็นผู้ชายแล้วก้อมีผู้หญิงมาชอบคุยกันจนกระทั่งเค้าขอเบอร์เก๋เลยชิ่งหนีเลย..ยังรู้สึกผิดจนมาถึงเด๋วนี้...ตอนนั้นเล่นที่ไทยเมลล์

    ข้อต่อมาอีก...เก๋เคยได้รางวัลเรียนดีประพฤติดีด้วย...เพื่อนๆยกมือโหวต ม่ะรู้วันนั้นเพื่อนๆเป็นไรกันรึเปล่า
    สงสัยเจอความน่ารักของเราเข้าไป  ก้ากกก

    ข้อถัดมาที่3...เก๋แพ้แอลกอฮอล์ไม่ช่ายที่ใช้เช็ดแผลนะ  แบบว่าเคยกินสปายกะแม่ แล้วก้อ ที่บ้านอาจารย์ที่เรียนพิเศษ ตอนม.ปลาย พอกินเสร็จ หน้าเก๋จาเบ่งๆ มันรู้สึกอ่ะ แล้วก้อจาคัน มันรู้สึกเหมือนตัวพองๆ ยังไงม่ะรู้
    เลยกินไม่ได้  แต่รู้สึกว่ามันเท่ดี อ่ะ

    ข้อถัดมาที่4...เก๋กลัวเข็มมากมายแต่เย็บผ้า ร้อยมาลัยได้นะ กลัวเวลาที่เข็มมันจามาทิ่มน่ะ 
    แต่ว่าเก๋ก้อเจาะหูมาแล้ว8รู
    และก้ออยากให้เพื่อนทำด้วย
    เก๋บริจาคเลือดมาแล้ว 5 ครั้ง(ที่เก็บเลือดได้)โดนเจาะมาเยอะ แต่เปนลมซะก่อนเลือดเตมถุง
    เปลืองถุงเค้าอิกแน่ะ..เคยชักตอนบริจาคเลือด แล้วก้อตอนที่แม่มาเจาะหูที่ตันให้ด้วย อิอิ 

    ข้อถัดมาสุดท้ายแล้ว...ฉันคือคนแรก
    เก๋
    เป็นลูกคนแรกของพ่อแม่ เป็นหลานคนแรกของตายาย หลานคนแรกของย่าพอดีปู่ตายก่อนเลยอดมีหลานน่ารักๆอย่างเก๋ หุหุ หรือไม่เค้าอาจจะรู้ว่าจามีเก๋เปนหลานเลย รีบชิ่งไปก่อน..แง่ววว

    ขอบคุณนะจ๊ะที่นึกถึงกัน...ดีจัยจังเลยสำหรับคนที่แทกมากะคือ
     

    คุณโอ๊ต http://chobits993.spaces.live.com 
     
     
    หอยทากผู้น่ารักเสมอ http://natchanok.spaces.live.com


    ผู้ที่เก๋คัดเลือกให้ได้รับการtagต่อไป...มีดังนี้ มาเผยความลับซะดีๆ...คือ อ อ


    http://fairyfetish-kjhmyboss.spaces.live.com

    http://donveto.spaces.live.com

    http://chickylook-jeab.spaces.live.com/  คนนี้อับแล้ว

    http://drwate.spaces.live.com

    http://stacyhunter.spaces.live.com คนนี้ก้ออัพแล้ว

    ว่าแต่ว่าจามาอัพกันอ่ะเปล่าหว่า..

    B L O G    T a g   คื อ อ ะ ไ ร เ อ่ ย 

    อ่านกติกากันก่อนเลยนะ

    blog tag คือเกมส์ที่สร้างเครือข่ายในหมู่คนเขียน blogด้วยกัน

    เป็นคล้ายกะจดหมายลูกโซ่นั้นเอง
    กฏกติกาการเล่นเกมส์ Blog  Tag คือ

     เมื่อเราโดนเพื่อน tag มา

    เราก็ต้องเริ่มเขียน blog ที่เป็นเรื่องราวเกี่ยวกะตัวเอง 5 ข้อ

    แต่ต้องเป็นเรื่องจริงเท่านั้นที่คิดว่าคนส่วนน้อยที่รู้

    หลังจากนั้นไป tag เพื่อนต่อ 5 คนที่เราอยากรู้เรื่องราวของเขา

    และที่ยังไม่เคยถูกใคร tag มาก่อน

    คนไหนที่รู้ตัวว่าถูกเพื่อน tag ซ้ำกัน

    ก็ควรแจ้งให้ทราบทันทีเพื่อที่จะได้แก้ไขเอาคนอื่นมาแทนที่

     

     

    In my Life...i have many problems that make me cry and maybe feel weak

    But I don't know how i can escape from that, so will still walk with it.

    Now I yet stay here and still breathing so I don't give up

    Although I can't be the winner but am a player, I will play with my life

    I don't know How I can get better but Now it not too bad

    Nobody walk in only good things but both of bad and good you, me and other


    If you have the scar other too, me too But not the same

     

    Hurt me me cry...someday feel sensitive want to abandon from everything

    But who can shun away!! tell me how to.


    In any case I have to go on, my life not the show that must go on!

    But i go on cause I can't stop ,nobody,I feel lonely cause I blind from real.

    I feel alone cause I deaf from outside.I feel lonesome cause I died from other.

    If I alive I will know many beside me...you is the one that I know.

    I awake again cause good relation make me know many friends and many love

    You can touch it if you open your heart like me...more people wait me make friendship
     

    คลิ๊กที่ภาพ

    Image hosted by Photobucket.com


    color of my life-in Blue

    ??????????
     
     ๐ ๐. .๐.. H e L L o   M y   F r i E N D ..๐. .๐ ๐

    H e R E   i S  M y  M i N d : J u s t  L i T t L e .


    B L U E


    เหนื่อยไหมกับวันนี้
    ..
    กับที่ ที่ ไม่มีใคร..
    ..เวลาร้องไห้
    ..อยู่คนเดียว
    เหงา..เศร้า..
    ไม่รู้เพราะอะไร..
    (03.10.27)

     

    Diffidulties strengthen The mind… As the labour does the body.
    Look everything different…

    Sometime one isn’t first!! /kae
    " Time is but short even , if a man lives a 100 years "
     


     

     
    เก็บบันทึกเรื่องราวเป็นถ้อยคำ

    ..เฝ้าเรียงร้อยความจำเป็นเรื่องเล่า

    ..เก็บความรัก ความฝันของตัวเรา

    ..บรรจุเอา..ใส่ไว้ในวันวาน

    20/11/46


    Where where cAn I live

    Here  isn't here?

    Who ..who I can believe

    You, isn’t you…??
    14/12/04

    ถามฟ้าถามตะวัน

    ตามหาฝัน..แสนไกล

    ถามดาว..ถามหัวใจ

    อีกแค่ไหน..

    ต้องอดทน

    จะเดินบนทางเส้นนี้


     

     

     

     

     

    นึกยังไม่ออก

     







    หวัดดีค่ะวันนี้ไม่รู้ว่าจะอัพไรดีนะค่ะ
    คิดไม่ออก..เฮ้อหมดมุขซะแล้วเหรอเรา..แฮะๆ

    ก็อาทิตย์นี้แทบไม่ได้ไปไหนเลยอ่ะ
    ส่วนหนึ่งก็มาจากความขี้เกียจของตัวเอง
    แล้วอีกอย่างที่มหาลัย เค้ารับปริญญากันอยู่นะ
    วันนี้ก็วันสุดท้ายแล้ว   อาทิตย์หน้าก็กลับไปเป็น
    เหมือนเดิมแล้วล่ะ..เฮ้อ 

    ตอนนี้ก็เบื่ออยู่ที่ห้อง
    แต่อาทิตย์หน้าคงเบื่อที่จะอยู่ข้างนอกแหงๆ
    เฮ้อ หาความสมดุลไม่ได้เลยชีวิตฉัน
    ได้แบบนั้นจะเอาแบบนี้
    ....เฮ้อ....


    แต่ก็เป็นแบบนี้เรื่อยนั่นแหละเราน่ะนะ...
    บางทีก็ฮึด  อยากทำไรเรื่องอะไรขึ้นมาก็บ้าทำมันอยู่นั่นแหละ
    พอเบื่อขึ้นมาก็ทิ้งๆ ขว้างๆ ซะอย่างนั้น เฮ้อเมื่อไหร่เหอนจะขยัน
    คงเส้นคงวาได้เหมือนชาวบ้านเค้าได้น่ะ

    อะนะก็คงต้องพยายามกันต่อไปละนะ
    คนขี้เกียจๆ อย่างเราเนี้ย ไม่รู้จาขยันไปได้สักกี่น้ำอะนะ
    จะทำอะไรๆ แต่ละที  ก็ไม่ค่อยคิดหน้าคิดหลังพอพลาดไปแล้ว
    ยิ่งแย่ใหญ่เลย แทบไม่อยากจะทำต่อแล้วอ่ะ  เซ็งตัวเองหน่อยๆนะเนี้ย
    เพื่อนๆอย่าเป็นเหมือนเค้าน้า..อิอิ

     อืมๆ..เอาละนะบ่นไปก็ช่ายว่าไร จาดีขึ้น

    ก็วันนี้เป็นได้แค่วันนี้
    ที่ไม่ใช้วันพรุ่งนี้หรือเมื่อวาน
    ก็วันวาน  อาจจะทำได้แค่นั้น
    แต่ฉันว่าวันนั้จะดีกว่า
    จะไม่รอให้ถึงวันพรุ่งนี้
    เพราะไม่มีคำว่ารอ..ของเวลา
    และก็มีเพียงตอนนี้ที่จะค้นหา
    สิ่งที่ผ่านมาก็ต้องผ่านไป

    คลิ๊กที่ภาพ






     

     

    รสชาติชีวิตเราปรุงเอง

     





     



    ชีวิตมันไม่ง่ายเลยนะ??


    ชีวิตมันไม่ใช่บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป...นะมันก็เป็นแบบนั้นจริงๆ
    ถ้ามันสำเร็จรูปใส่น้าร้อน  ชีวิตมันก็คงจบแค่นั้นไม่ต้องดินรน ไม่ต้องขวนขวายอะไร
    ...
    ...
    แต่เพราะชีวิตมันไม่สำเร็จรูปนี่แหละ
    มันถึงได้มัรสชาติมากมายเกินกว่าที่บะหมี่สำเร็จรูปจะลอกเลียนได้หมด
    ก็รสชาติของชีวิต  มันก็ต้องปรับแต่ง ปรุงกันเอง มันจะมาฉีกซองใส่น้ำร้อนแล้วก็
    ออกมามีรสชาติดีๆ เหมือนเดิมๆ ได้ทุกครั้งซะเมื่อไหร่ บางครั้งไอ้ก๋วยเตี๋ยวร้านเดิมๆ กินกี่ทีๆ
    มันก็ไม่เคยจะอร่อยเหมือนกันสักที  จะไปโทดแม่ค้าก็ไม่ถูกมันอยู่ที่มือคนปรุงเองด้วย...เฮ้อ
    ...
    ...
    จะว่าไปแล้ว มันก็เหมือนชีวิต หลากหลายรสชาติของเรานั่นแหละนะ
    กับไอ้เรื่องเดิมๆ บางครั้งเราก็ปรุงให้มันต่างกันไปได้..อาจจะดีขึ้น รึอาจจะเลวลง มันก็
    ชีวิตของเรานั่นแหละนะ
    ...
    ...
    และเพราะชีวิตไม่สำเร็จรูป
    มันก็เลยน่าที่จะมีชีวิตขึ้นมาอีกหน่อยมั้ยล่ะ
    มีสุขบ้างทุกข์บ้างก็ต้องทนๆกันไป
    เพื่อสร้างรสชาติใหม่ให้กับโลกใบนี้
    ...
    ...
    ว่าแต่คิดว่าตัวเองนะอยากเป็นรสอะไร?
    เจ้าของสเปชเองก็ยังไม่รู้เหมือนกันนะ
    เพราะคิดว่ายังปรุงไม่เส็จเลย


    เฮ้อ...ไม่แน่ใจตัวเองนะนี่ว่าเขียนบล็อกนี่

    มันเพราะอารมณ์อินกะชีวิตจัดหรือว่า

    อยู่ในอารมณ์หิวจัดกันหว่า

    อิอิ

    คนอ่านก็ตัดสินใจเลือกสักอารมณ์ก็แล้วกันนะจ๊ะ



    ก้าวเดิน-meet the way

     
                                

    ทุกย่างก้าว ที่จะก้าวเดิน
    อาจดูยากเกินจะข้ามได้
    ใจท้อแท้อ่อนกำลังเดินต่อไป
    จะพบเจอสิ่งใดระหว่างทาง

    ...

    จะผิดหวังหรือมีชัยใครจะรู้
    ไม่ก้าวดูใครจะถึงซึ่งความฝัน
    มองเห็นใครต่อใครอยู่ตรงนั้น
    คงสักวันถ้าฉันเดินจะถึงเอง
    ...

                                  
    .........


     

    ThiS way that right for Me,or not? 

    If not,wHere the way that I sEek

    TimE that pass Like so sHort

    But that make Me hurt and peak

    ...

    Can I tuRn Back,caN I stop the fear

    Problems that make me so tried 

    Maybe wiLl to mistake and more tear

    But dOnt go oN,worthless my life...


     

            933.gif         

    ฝันที่ผ่านเลย




    สายลมหนาวผัดผ่านไป
    เข้าสู่ช่วงเวลาแห่งวันใหม่
    กับความฝันความหวังที่สดใส
    รอคอยวันใกล้ความจริง

    ผ่านเลยก็เลยผ่าน
    นับคืนวันฝันคลาดหาย
    ล่องลอย..ไกลห่างไป
    ฝันสดใสไม่เป็นจริง

    กาลเวลาไม่ย้อนกลับ
    ผิดก็นับ เริ่มต้นใหม่
    แม้ฝันเก่าต้องห่างไกล
    แต่หัวใจอย่าสิ้นแรง

    พยายามอย่างอดทน
    ฉันอีกคนจะก้าวถึง
    เส้นทางที่คำนึง
    จะเป็นหนึ่ง..ในวันนึง

    Thanks For Your ComMent

    URL นั้น ท่านได้แต่ใดมา????


     

    สำหรับคนที่ไม่รุจริงๆ
    มือใหม่หัดขับ
    อาไรฟร่ะ Url
    มันก็คือ แอดเดรส หรือบ้านของข้อมูลนั้นๆน่ะเอง
    ง่ายๆเลย เราจะเจอมันเมื่อ เรา หาจาก properties
    ได้จากการคลิ้กขวาที่ข้อมูล
    ไม่ว่าจาเป็นภาพ หรือไฟล์ต่างๆ
    เมื่อคลิ้กเข้าproperties เราก็จะสนใจเฉพาะ Address (URL)
    ของมันเท่านั้น  แล้วเราก็จะทำการก้อบปี้มาทันที
    ซึ่งURL นี้ จะมีประโยชน์มากมาย มากกว่าการที่เราไปก้อบดิบมา
    จริงๆ


     

    มีเพื่อนๆ อยู่ 2-3 คน เพื่อนรักเก๋เอง
    กะลังเป็นมือใหม่หัดสเปชอยู่...แล้วก็ยังไม่เข้าใจตามแบบที่เราเคยไปดูมา
    ขอออกตัวก่อนว่า   ไม่ได้เป็นเอง  แต่ดูมาจากสเปชอื่นๆ ทั้งหลาย...ขอบคุณผู้ช่วยหลายสเปช
    แต่นี่ขอแนะนำเพื่อนของเก๋เองอะนะ จะไปไล่ทีละคนก็ไม่มีเวลากันมากพอ

    บล็อกนี้ จาบอกการใส่ภาพข้างหลังบล็อก

    1. ขั้นแรก เข้ามาในบล็อกใหม่ (ใครๆก็รุ) แฮะๆ
    2. รอให้มันโหลดมาให้ครบ   แล้ว คลิ้ก ที่ <HTML>
    3. มีไรอยู่ไม่ต้องใส่ใจลบทิ้งไปเลยก็ได้
    4. จากนั้นก้อบปี้โค้ทในข้อ 5 ไปใส่
    5. <TABLE style="WIDTH: 200px; HEIGHT: 200px"
      borderColor=#000000 cellSpacing=0 cellPadding=3 align=center background=
      แบล็กกราวของเราเป็นโค้ทที่ขึ้นด้วย http:ก็คือภาพที่เราอยากใส่นั้นแหละแนะนำว่าเป็นภาพเล็กๆเพราะมันจามาเชื่อกมันเหมือนเวลาเราเลือกภาพหน้าจอคอมแบบ Tile อ่ะ border=1>
      <TBODY>
      <TR>
      <TD vAlign=center align=middle>
      <P><FONT color=#003333>ตรงนี้คือข้อความของเราสักบรรทัด</FONT></P>
      </TD></TR></TBODY></TABLE>
    6. พอได้แบบนี้แล้ว คลิ้กที่ <HTML> อีกครั้ง
    7. จะได้แบบนี้

    ข้อความของเราอ่ะ

     

    • พอกลับมาแบบนี้เราก็คลิ้กๆ ซ้ำๆ ไป ตรงข้อความในกรอบของเรา
    • มันจากลายเป็นเส้นๆ  ให้เรา พิมพ์ ได้
    • ทีนี่ละก็ ละเลงก็นตามอัธยาศัยเลยนะ
    • เสร็จแล้วอยากลืมเชบนะ เด๋วจาหาว่าหล่อไม่เตือน อิอิ
      ขอบคุณ http://momotarohanso.spaces.live.com